Er ist verheiratet mit Alphaida N..
Sie haben geheiratet
Persoonlijke gegevens Pippijn II (De Middelste) van Herstal (Hofmeier Van Austrasië En Neustrië) Mannelijk
Hij is geboren 635.
Hofmeier van Austrasië, Neustrië en Bourgondië, noemde zich "dux Austrasiorum", versloeg in 687 bij Tetry in Picardië de hofmeier van Neustrië. Tegen het einde van de 7de eeuw trokken de Franken opnieuw tegen de Friezen op. Hun leider was Pippijn II, een hofmeier, maar in feite de eerste machthebber in het Frankische rijk. Kort na 690 veroverde hij Utrecht op de Friese koning Redbad die iets voor 688 Aldgillis was opgevolgd. De slag vond plaats bij het toen zeer belangrijke handelscentrum Dorestad (gelegen bij het huidige Wijk bij Duurstede). Pippijns veldtocht vond plaats tussen 688 en 695 en men neemt aan dat hij daarbij het midden en zuidwesten van ons land veroverde. Hij drong dus niet door tot het noordelijke deel van het Frieserijk, waarvan de heersers in de Frankische geschriften steeds dux, dat is hertog worden genoemd maar in het Angelsaksische rex: is koning. Zo zou Pippijn wel Zeeland en het gebied ten zuiden van de Rijn hebben veroverd, maar niet de Vechtstreek, althans niet in haar geheel. Op zichzelf lijkt de vraag hoever Pippijns machtsbereik zich na 695 uitstrekte, minder. Toen in 714 Pippijn stierf, ontstond er in het Frankische rijk een periode van regeringsloosheid, zoals vaker wanneer de opvolging niet door duidelijke regels van erfrecht is verzekerd. Daar kwam bij Pippijns zoon pas in Luik door een Fries was vermoord. Aan de grenzen benutten de Saksen in het oosten en Friezen in het noorden hun kans. Redbad heroverde Utrecht en nam wraak voorde rond 690 geleden nederlaag. In 716 bedreigde hij zelfs met zijn vloot de stad Keulen. Even leek het alsof het grote Friese rijk weer in zijn volle vroegere omvang zou opbloeien, maar in het Frankische rijk stond een nieuwe heerser op, niet mindergeducht dan zijn voorganger; de bastaardzoon van Pippijn, Karel.
Hij is overleden op 16 december 714 in Jupille-Sur-Meuse, hij was toen 79 jaar oud.
KASTEEL van Vêves CELLES / HOUYET
Op deze plaats stond wellicht reeds een burcht sinds de 7e eeuw, die door Pepijn van Herstal (deze leefde van 640 tot 714 en was de overgrootvader van Karel de Grote) gebouwd werd.
Hij trad pas op de voorgrond in 680 toen hij bij de dood van de koning van Austrasië met hertog Martin van Champagne (in tegenstelling tot eerdere theoriën, noch zijn broer noch zijn neef) een overheersende positie verwierf.
Austrasië, sinds enige jaren onder het juk van Neustrië kwam in opstand maar Ebroïn, de hofmeier van Austrasië, is hen te sterk. Pepijn en Martin vluchtten verschillende kanten op, Martin verschanste zich in Laon en werd het eerste aangevallen, Ebroïn wist hem over te halen zich met zijn leger aan zijn zijde te scharen maar vermoordde allen zodra de stad zich opende, kort daarop werd Ebroïn vermoord door een edelman Ermenfried die direct naar het hof van Pepijn vluchtte aldus voedsel gevendeaan het gerucht dat Pepijn de aanstichter van de moord was. Ebroïn’s opvolger Warraton sloot vrede met Pepijn, deze vrede was echter van korte duur, Gislemar, zoon van Warraton, verdreef zijn vader en voerde opnieuw oorlog, Pepijn werd verslagen bij Namen maar toen Gislemar meteen daarna overleed, keerde Warraton terug als hofmeier en het werd opnieuw vrede, bij Warraton’s overlijden in 686 nam zijn schoonzoon Berchaire zijn positie in en op aandringen van de weduwe van Warraton, Ansflède, viel hij Pepijn opnieuw aan, ditmaal wist Pepijn echter een eclatante overwinning te behalen, Tertry 687, hetgeen hem de macht over Austrasië geeft, Berchaire leefde weliswaar nog enkele jaren (tenminste tot october 688, en pas bij zijn dood nam Pepijn positie als hofmeier van koning Thierry III van Austrasië in en plaatste één van zijn getrouwen, Norbert, op zijn positie in Neustrië, in 700 vervangen door Grimoald, zoon van Pepijn, terwijl een tweede zoon Drogo, Bourgondië ging regeren met de titel hertog van Champagne.
Pepijn was nu op het toppunt van zijn macht, weliswaar regeerde de merovingische koning maar Pepijn besliste, er waren echter regelmatig problemen aan zijn grenzen en de rest van zijn leven vocht hij met wisselend succes tegen de saksen, friezen enalemanen.
Het privé leven van Pepijn werd bepaald door familiedrama’s, getrouwd sinds 691 met Plectrude uit één van de machtigste families van Austrasië (vgl. 50), bij wie hij de zoons Drogo en Grimoald had, had hij een tweede echtgenote Alpaïde met als zoonsKarel en Childebrant, tussen beide vrouwen, elk met hun eigen aanhang, bestond een enorme haat hetgeen culmineerde rond 705 met de moord op de prelaat van Luik, St. Lambert, aanhanger van Plectrude, kort daarop stierf Drogo en in april 714 werd Grimoald gedood op de graftombe van St. Lambert; tegen het einde van zijn leven stond Pepijn geheel onder de invloed van Plectrude en benoemde als zijn opvolger een bastaardzoon van Grimoald, mede uit wraak op de moord van Grimoald, dit ten koste vande zoons van Alpaïde en vier zoons van Drogo, die waarschijnlijk niet onschuldig waren aan deze moord. Deze fragile opvolging had desastreuze gevolgen kunnen hebben voor de opbouw van het rijk, ware het niet dat Karel, zoon van Alpaïs, kort na Pepijn’s dood wist te ontsnappen.
Alpaïs of Chalpaïs. Van haar is niet veel bekend behalve dat zij reeds de tweede vrouw van Pepijn zou zijn geweest toen die nog getrouwd was met Plectrude, de theorie dat zij eerder een concubine was dan zijn echtgenote lag natuurlijk voor de hand,zij werd door verschillende bronnen genoemd, o.a. de kroniek van Frédégaire waarin ze beschreven wordt als “noble et charmante”, maar aangezien deze kroniek geredigeerd werd door Childebrand, broer van Karel Martel, is dit amper objectief te noemen.
Uit een tweede biografie van St. Landbert zou blijken dat deze kerkvorst Pepijn regelmatig zijn huwelijk met Alpaïde verweet omdat Plectrude nog leefde, reden dat deze vermoord werd op aanstichten zelfs van Alpaïde, het vervolg laat zich lezen alseen –bloedige- roman, echter een uit die tijd daterende eerdere biografie van St. Landbert gaf aan dat Landbert vermoord werd door handlangers van Dodo als wraak op de moord van Dodo’s ouders op instignatie van Landbert; Alpaïde werd hierin wel genoemd als rechtmatige echtgenote van Pepijn maar zonder haar op enigerlei manier bij de moord te betrekken.
714 maart 2 ('GkyUuiuJ
Pepijn van Herstal en zijn vrouw Blittrudis geven de kerk (oratorium ac cellulam) ter ere van Sint Salvator en de H.H. Petrus en Paulus en mansiovan Susteren (Suestra) in de Maasgouw aan de rivier Suster aan bisschop Willibrordus.
Sloet nr. 4; Publications VI p. 533. regesten Roermond.
Kind(er):
Pippijn Ii (De Middelste) De Van Herstal (Hofmeier Van Austrasië En Neustrië) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
Alphaida N. | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
Die angezeigten Daten haben keine Quellen.