Familienstammbaum De Moet » Clovis I koning der Franken (± 466-511)

Persönliche Daten Clovis I koning der Franken 

• Er wurde geboren rund 466 in Doornik.
• Er wurde getauft am 24. Dezember 496.
• Er ist verstorben am 27. November 511 in Parijs.
• Ein Kind von Childerik I koning der Merovingen und Basina der Bourgondiërs

Familie von Clovis I koning der Franken

(1) Er ist verheiratet mit Chlotilde N.N..

Sie haben geheiratet.

Kind(er):

1. Chlotilde der Franken  
2. Chlodomir koning van Orleans  
3. Childebert I koning van Parijs  -558
4. Chlotarius I koning van Soissons  497-561 

(2) Er ist verheiratet mit Evochilde N.N..

Sie haben geheiratet

Kind(er):

1. Thierry I koning van Austrasie  ± 485-533

Notizen bei Clovis I koning der Franken

gedoopt door St. Remigius op 24 december 496; onderwerpt in 506 de Alamannen en brengt de Thüringers een zware nederlaag toe; bij Vouillé (Campus Vogladensis) in de buurt van Poitiers verslaat Clovis in 507 de Visgotische koning Alarik II en annexeert diens rijk; geeft circa 507 opdracht de wetten der Salische Franken te boek te stellen; laat circa 508 alle deelkoningen vermoorden en wordt daarmee alleenheerser in het Frankische Rijk; maakt circa 509 Parijs tot hoofdstad van het Frankische Rijk
Clovis of Chlodovech I (Doornik - 465 - Parijs - 511) was koning der Franken. Hij was zoon van Childeric I, een generaal van de Salische Franken die vermoedelijk diende onder de Romeinse legeraanvoerder Aegidius en de West-Romeinse keizer Marcianus.
In 481 volgt Chlodovech zijn vader op, en werkt zich op tot koning van de Salische Franken in Doornik. Hij keert zich tegen het Gallo-Romeinse rijk en verslaat in 486 Syagrius bij Soissons. Hierdoor breidt hij zijn grondgebied uit tot aan de Loire. Aangemoedigd door dat succes bevecht hij vanaf nu ook zijn mede-strijders, de Alemannen, die hij in 496 bij Tolbiac nu Zülpich definitief verslaat. Hij laat van alle veroverde gebieden de hele mannelijke lijn van heersers uitroeien, teneinde een onbetwiste heerschappij te verkrijgen. In datzelfde jaar bekeert hij zich uit zuiver opportunistische motieven tot het christendom, zodat zijn brutale optreden de gedoogsteun van de kerk verkrijgt. De Alemannen rukten vanuit hun thuisbasis Worms naar de Rijn en bedreigden de koning van Keulen, van de Ripuarische Franken. De Keulse koning roept de hulp in van de Salische Franken en Clovis vertrekt met een leger van Doornik, over de heerbaan Bavay - Tongeren - Keulen. Aan het kruispunt van de heerbanen Bavay - Keulen, en Straatsburg - Keulen, komt het nabij Tolbiac, nu Zülpich, tot een treffen. De Alemannen vallen de Franken massaal hevig aan. De Franken die wat moe waren van de lange dagmarsen, begonnen hier en daar te verliezen. Zijn vrouw Clothilde was voor hem al een christen, en volgens de legende is het als volgt gegaan: toen hij bij de Slag bij Tolbiac, tegen de middag aan het verliezen was, riep hij tot Wodan om een overwinning. Maar de Frankische verliezen bleven doorgaan. Toen dacht hij aan zijn christelijke echtgenote Clothilde, en zei hij het volgende: "God van mijn vrouw: als gij echt zo sterk zijt, als mijn vrouw beweert, kom mij dan helpen en laat mij winnen. Dan zal ik mij tot het christendom bekeren." Het tij keerde als bij wonder. De Franken herpakten zich en sloegen de overmoedige Alemannen terug de Rijn over, waar ze verder werden nagezeten, tot ver voorbij het oosten van de Rijn. En aangezien hij won, bekeerde hij zich. Onder het goedkeurend oog van de kerkelijke macht in Rome, dat door de Visigoten ernstig bedreigd wordt, vergroot hij nu ook zijn rijk in zuidelijke richting.
Een andere verklaring voor de bekering van Clovis is deze. De Elzas, het gebied op de grens van Frankrijk met Duitsland, was eigendom van de Kerk van Rome. Clovis wilde de ariaanse Teutonen (de "Duitsers") bestrijden, maar had niet genoeg manschappen en moest over grondgebied dat niet van hem was. Daarom vroeg hij toestemming en militaire steun aan de bisschop van Rome (de Paus), die toen nog een eigen militaire macht had. De paus stemde toe, op voorwaarde dat Clovis zich tot zijn geloof zou bekeren. Dit gebeurde ook op Kerstdag 496 te Reims. De heilige Remigius of St. Remi, en tevens zijn vriend, doopte hem. Zijn twee zusters, Abboflede en Lantechilde, en 3000 van zijn krijgers volgden zijn voorbeeld. Een leger van bisschoppen en priesters doopten hen allen.
In 500 verslaat hij de Bourgondiërs en in 507 de Visigotische koning Alarik II in de Slag bij Vouillé, en brengt daarmee heel Gallië onder zijn gezag. Clovis dringt verder tot in Bordeaux en wilde de Middellandse Zee bereiken, maar allerlei moeilijkheden beletten hem dat. Septimanië bleef in Gotische handen. Zijn status wordt nog vergroot doordat hij van keizer Anastasius, die hoopt hem te winnen als bondgenoot in de strijd tegen de Ostrogothen, een diadeem en mantel geschonken krijgt, hetgeen hem ook in de ogen van zijn Gallo-Romeinse onderdanen een zekere legitimiteit verschaft. Uiteindelijk valt in 510 ook het laatste onafhankelijke Frankische Ripuarische koningshuis, dat van Keulen, in zijn handen, nadat hij door intriges een opstand weet te ontketenen, waarin de oude koning door diens zoon wordt vermoord.
Na zijn dood wordt het Frankische Rijk, naar Salisch recht, verdeeld onder zijn mannelijke nakomelingen Theuderik I van Austrasië (Reims), Childebert I (Parijs), Chlodomer (Orléans) en Chlotharius I (Soissons).

Haben Sie Ergänzungen, Korrekturen oder Fragen im Zusammenhang mit Clovis I koning der Franken?
Der Autor dieser Publikation würde gerne von Ihnen hören!

Zeitbalken Clovis I koning der Franken

Klicken Sie auf den Namen für weitere Informationen. Verwendete Symbole:  Großeltern    Eltern    Geschwister    Kinder