Heer van Broekhuijsen
Er ist verheiratet mit Liesbeth Buderich.
Sie haben geheiratet
Kind(er):
Johan Heer van Broeckhuysen, vader van Willem van Broechuysen, overleed vermoedelijk rond 1380, want in 1379 was hij nog in leven, terwijl hij in 1381 kennelijk dood was. Zijn vrouw heette Liesbeth, en was vermoedelijk uit het geslacht van Buderich. Johan heer van Broeckhuysen komt niet erg veel voor in oorkondelijke stukken, maar volgens Flokstra was zijn eerste vermelding als heer van Broeckhuysen in 1354. Dat meent hij op grond van het feit, dat Johan heer van Broeckhuysen in dat jaar een zegel gebruikt, dat verschilt van de zegels, die bekend zijn uit de jaren daarvoor. Bovendien is dat zelfde zegel ook nog in 1371 gebruikt, en dan is het volstrekt zeker, dat de voorgaande heer van Broeckhuysen dood was, omdat in 1364 zijn weduwe Sophia van Loe (Loo) wordt genoemd. Deze argumentatie lijkt mij tamelijk plausibel, zodat we mogen aannemen, dat Johan heer van Broeckhuysen is geweest van ca. 1354-1380. Zijn ouders zijn dan geweest Johan van Broeckhuysen en Sophia van Loe,die een paar keer voorkomt in stukken. Allereerst komt zij voor in 1338, vervolgens in 1364 als weduwe, en ook nog in bovenstaande overdrachtsacte van het goed Wallach in 1381.
Flokstra meent uit de overdrachtsacte van 1381 op te kunnen maken, dat Johan's moeder Sophia van Loe dan nog in leven is, maar ik meen uit de tekst op te mogen maken, dat zij dan wel dood is. Er staat immers: '....als dy vrou van Loe uter den landetoe hebben plagh....' Het lijkt mij, dat daarin in de verleden tijd wordt gesproken. Op grond daarvan meen ik ook, dat zij vermoedelijk al dood was in 1376, omdat Bernd van Egher dan al het goed Wallach bezit.
In 1338 zien we dus de ouders van Johan van Broeckhuysen genoemd worden, als Johan heer van Broeckhuysen, ridder, en zijn wettelijke vrouw Sophie, aan het klooster Grafenthal een jaarrente meegeven vanwege de intrede van hun dochter Sophia in dat klooster. Daaraan kunnen we zien, dat Johan van Broeckhuysen en Sophia van Loo toen al geruime tijd getrouwd waren, maar een nauwkeurig tijdstip van hun huwelijk is niet te geven. Flokstra suggereert, dat zij wellicht al in 1322 getrouwd waren, omdat Johan van Broeckhuysen dan het ambtmanschap van Rheinberg ontvangt. Dat lijkt mij vrij goed mogelijk, ook omdat hun dochter Sophia bij intrede in het klooster vermoedelijk ouder zal zijn geweest dan 8 jaar, en omdat Johan van Broeckhuysen in 1319met een eigen zegel zegelt, en volgens Flokstra dan vermoedelijk volwassen was. Dat vermoeden wordt nog eens versterkt, doordat zijn vader zich in 1314 al Johan van Broeckhuysen senior noemt.
In 1320 zijn vader en zoon beiden aanwezig bij de verkoop van Arnold, voogd van Straelen, aan Zeger van Baarle, van zijn bezittingen te Well. Zij worden daar genoemd senior Iohannis dominus de Bruchusen eiusque filius Iohannes. Wanneer Johan heer van Broeckhuysen senior overleed, is niet geheel duidelijk, maar dat hij in 1333 dood was, lijkt tamelijk waarschijnlijk. Johan van Broeckhuysen senior had tenminste twee zoons, de al genoemde Johan, en ook nog Willem van Broeckhuysen. Deze laatste,die in 1331 al ridder wordt genoemd, wordt in 1338 samen met zijn echtgenote Alferade van Endelsdorp, Gerardsdochter, beleend met Wickrade.
Die angezeigten Daten haben keine Quellen.