Familienstammbaum Brands, Hummelink, Nooijen, Vos » Jacobus Geert de Poot (± 1721-± 1793)

Persönliche Daten Jacobus Geert de Poot 

• Er wurde getauft rund 1721.

  18 Elisabeth Elias Zuijskens vrouw van Antonij van Berkum, wonende alhier, oud omtrent 60 jaar verklaart op verzoek van Cornelis Boonards, mede inwoner alhier, dat bij het land van Cornelis Bonards het recht van overpad hoorde over het erf van Willem Geurt Claasen. Ze weet dat 40 of 50 jaar geleden het erf van Willem Geurt Clasen eigendom was van haar vader Elias Zuijskens. Het erf of hofje van Cornelis Bonards moest toen al wegen over het land van Zuijskens. Toen haar vader het erf kocht heeft hij die erfdienstbaarheid moeten overnemen. Toen hij er een huisje heeft getimmerd, heeft hij ruimte moeten laten om met kar en paard naar het land van Cornelis Bonards te kunnen. Na het overlijden van haar vader heeft zij met de andere zusters en zwagers het huisje en land met de erfdienstbaarheid verkocht aan Willem Geurt Clasen. Jacobus de Poot, oud omtrent 60 jaar en Zepert de Goeij, oud circa 70 jaar, beiden inwoners alhier, verklaren op verzoek van Cornelis Bonards, dat zij goed weten dat het erf van Willem Geurt Clasen bij de Oijense Barriere buiten de stadsgraft, tijdens het leven van Elias Zuijskens, diens weduwe en kinderen en toen Willem Geurt Clasen het in eigendom heeft verkregen, het erf van Cornelis Bonards overpad heeft moeten toestaan met kar en paard.
  Datering:13-3-1781
  Pagina: 79-84
  Soort akte: Verklaring
  Plaats: Oss
  Toegangsnummer: 7365
  Inventarisnummer:163
  Bron: Schepenbanken
  Geografische namen: Oss
  
  Uit bovenstaande akte valt op te maken dat Jacobus rond 1721 is geboren

• Beruf: leertouwer.
• Wohnhaft: Oijense barrier, Oss.
• Er ist verstorben rund 1793.
• Diese Information wurde zuletzt aktualisiert am 2. Juli 2024.

Familie von Jacobus Geert de Poot

(1) Er ist verheiratet mit Meggel Jan Geurd Zegers.

Sie haben geheiratet

Kind(er):

1. Gerardus de Poot  
2. Maria de Poot  

(2) Er ist verheiratet mit Dorothea Adam Teeuwisse.

Sie haben in der Kirche geheiratet am 16. Mai 1756 in Oss.

Bruidegom Jacobus Geert de Poot
Bruid Dorothea Jois van Lent
Soort registratie trouwakte
Religie RK
Diversen get1: Joannes van Dinter. get2: Honoria Adriani Krokke.
Plaats Oss
Plaats huwelijk Oss
Datum huwelijk 16-05-1756
Periode 1694-1764
Deel Rooms-Katholiek trouwboek 1694-1764
Pagina 84
Toegangsnr. 1452
Inv.nr. 29

Kind(er):

1. Adrianus de Poot  1756-1807 
2. Elizabeth Jacobus de Poot  ± 1757-1834 
3. Gerdt de Poot  ± 1759-????
4. Johannes de Poot  ± 1761-1833 
5. Maria Jacobus de Poot  ± 1763-????

Notizen bei Jacobus Geert de Poot

https://home.hccnet.nl/h.b.klok/depoot/p064-65.htm
stamboom familie poot - Oss

De Osse stadsbrand van 1751 verkreeg zelfs landelijke bekendheid en werd uitgebreid beschreven in de mei-editie van de Nederlandsche Jaarboeken.

https://www.brabantserfgoed.nl/page/14889/het-vuurloze-oss-en-de-grote-stadsbrand-van-1751#:~:text=De%20Osse%20stadsbrand%20van%201751,editie%20van%20de%20Nederlandsche%20Jaarboeken.&text=Soms%20leidden%20grote%20catastrofes%20tot,brand%20van%20Lissabon%20in%201755.

Klompenmaker
Het begin en verloop van deze rampzalige gebeurtenis zijn vrij goed bekend. Op 26 april 1751 brak in de werkplaats van een klompenmaker een brandje uit dat hij zelf niet meer onder controle kreeg. De sterke wind wakkerde de vlammen snel aan. Daarbij kwam dat het overgrote deel van de Osse bebouwing binnen de stadswal bestond uit houten huizen met rieten daken. Ten slotte was van een lokale brandweer ook geen sprake. Er waren wel landelijke richtlijnen, een soort adviezen voor stadsbesturen, maar in Oss was geen eigen brandweerkorps actief en zodoende ook geen blusmiddelen beschikbaar. Er werd wel hulp ingeroepen bij de brandweer van het naburige Den Bosch, maar tegen de tijd dat die arriveerde had de ramp zich al voltrokken.

Ramp
De brand had het leven geëist van een volwassen man en twee kinderen. Het vuur had twee derde van de Osse binnenstad in as gelegd. Alleen enkele stenen huizen, zoals de twee voormalige stadspoorten richting Den Bosch en Grave, kwamen redelijk ongeschonden door de ramp heen. De muren en toren van de toenmalige Sint-Willibrorduskerk van Oss, midden in het centrum, stonden nog wel overeind, maar het dak en de torenspits waren ook volledig afgebrand. De hitte was blijkbaar zo groot geweest dat de kerkklokken gedeeltelijk waren gesmolten. De Osse stadsbrand van 1751 verkreeg zelfs landelijke bekendheid en werd uitgebreid beschreven in de mei-editie van de Nederlandsche Jaarboeken.

Wederopbouw
Soms leidden grote catastrofes tot een grondige herinrichting van een stad, zoals bijvoorbeeld gebeurde na de aardbeving en daaropvolgende brand van Lissabon in 1755. In andere gevallen bleek de behoefte om zo snel mogelijk weer terug te keren naar de gewone gang van zaken zo groot dat het oude middeleeuwse stratenpatroon behouden bleef, zoals na de stadsbrand van Londen in 1666. De schaal is uiteraard volstrekt anders, maar Oss volgt wat dat betreft meer het Londense voorbeeld.

De Osse bevolking was opgevangen in een akker net buiten de wallen. Die situatie kon uiteraard niet lang duren, dus werd vrij snel begonnen met de wederopbouw. Het puin werd geruimd, maar de loop van de middeleeuwse straten (de smalle verbindingen tussen het kerkplein en het marktplein) bleef bestaan. Nu echter wél met aandacht voor brandpreventie. Het stadsbestuur verbood de bouw van houten huizen met rieten daken en zette het oprichten van een eigen brandweerkorps in gang.

Nieuwe stad

De Willibrorduskerk werd herbouwd, zij het met een andere spits dan voor de brand. En in 1768 werd op de Osse Heuvel, het centrale marktplein, een nieuw multifunctioneel gebouw neergezet. Dat deed dienst als zowel boterwaag als stadhuis. Het was een nieuw symbool van de Osse wederopbouw en economische voorspoed, die voortkwam uit de handel in boter en vee. Toen Oss een eeuw later veranderde in een echte industriestad en de grote margarine- en vleesfabrieken opkwamen, werden de laatste middeleeuwse overblijfselen uit de weg geruimd.

De Willibrorduskerk was in 1859 al vervangen door de nieuwe Grote Kerk. In 1921 werd het stadhuis annex boterwaag op de Heuvel afgebroken en vier jaar later ging ook de verbouwde Graafsche Poort tegen de vlakte. Wat de brand in 1751 had laten staan, werd zodoende door de Ossenaren zelf definitief uit het straatbeeld geslagen. Alleen enkele huizen aan het plein bij de kerk hebben nog middeleeuwse kelders. Verder is van dat deel van de Osse geschiedenis niets meer terug te zien in de huidige stad.

De Heuvel met muziekkiosk en het gemeentehuis dat in 1768 gebouwd was, dat ook dienst deed als boterwaag. Het gemeentehuis werd in 1921 gesloopt (Foto: Adrianus van de Rakt, 1912, Stadsarchief Oss) De Heuvel met muziekkiosk en het gemeentehuis dat in 1768 gebouwd was, dat ook dienst deed als boterwaag. Het gemeentehuis werd in 1921 gesloopt (Foto: Adrianus van de Rakt, 1912, Stadsarchief Oss)

Levendige herinnering
Het fabriekslijntje voor de Vuurloze is in de jaren zeventig van de vorige eeuw opgedoekt. Maar de herinnering aan de grote stadsbrand is nog steeds terug te zien in de Osse binnenstad. Op de hoek van de Torenstraat met de Arendsvlucht in Oss staat een huis dat vier prominente huisankers aan de zijgevel heeft. Deze ankers beelden samen het getal 1751 uit, naar dit memorabele jaar uit de Osse geschiedenis.

Haben Sie Ergänzungen, Korrekturen oder Fragen im Zusammenhang mit Jacobus Geert de Poot?
Der Autor dieser Publikation würde gerne von Ihnen hören!