oorlogsslachtoffer
Wim Graat werd getroffen door vallend puin op het Javaplein, toen hij de familie Van Lier te hulp schoot. De woning van de fam. Van Lier was getroffen door een bom- of granaat inslag. Mw van Lier en twee kinderen raakten zwaargewond. De kinderen Jos en Hans van Lier stierven ter plaatse. Wim Graat stierf diezelfde dag nog in het ziekenhuis.Wim was een weesjongen. Zijn moeder- een weduwe- en zijn broers Henk en Adriaan waren omgekomen bij de bominslag in februari 1941 in de Roerstraat.
ZONDAG 29 OCTOBER - CHRISTUS-KONING-FEEST
Het bleef rumoerig de hele morgen. Vreemde, onbekende geluiden suizen door de lucht, zoals we nog nooit gehoord hadden, daarnaast bekende geluiden: roffelend afweer en zware schoten daartussen. Het eten verliep vrij rustig, maar nauwelijks was het afgelopen of een hels lawaai joeg ons naar, de kelder: De dappersten gingen aan de deur staan kijken en konden grote witte strepen in de blauwe lucht waarnemen. Wim Graat, de oudste van de jongens, stond op de plaats; „naar binnen," bulderde hij opeens tegen de kleine jongens en zwaaide vervaarlijk met zijn lange armen; „het zijn duikbommenwerpers!" Het kleine grut stoof verschrikt naar binnen.
.....
Intussen heeft een ander droevig nieuws zich verspreid in 't huis: Wim Graat is gewond. Met Vader en Stef was hij gaan helpen op het Javaplein. Een stuk steen raakte los en trof hem. Hij werd bewusteloos naar het ziekenhuis vervoerd.
.....
Er heerst stilte in ons grote huis; de stemmen fluisteren, de passen klinken gedempt. Er is eerbied om het schrijnend leed en vrees om 't ongeluk dat ons bedreigt. Wim Graat moet er erg aan toe zijn.
„Pater," hoor ik opeens in de bijkeuken, „zou Klaartje u even kunnen spreken?" - „Goed; in de spreekkamer." Klaartje zit tegenover me, roodbehuild. „Pater, ik heb altijd zoveel van Wim gehouden, vindt u het gek, als ik ga vragen om naar Wim toe te gaan?"
„Neen, gek vind ik dat niet, Klaartje, maar je weet toch zeker, dat hij buiten-kennis is?" - „Ja, dat weet ik, Pater." - ,Je zou hem dus willen zien? Goed, ik zal het Moeder wel voor je vragen."
Klaartje mocht gaan en Vader liep zelf met haar mee. Het was half tien toen beiden thuiskwamen en het treurige nieuws brachten, dat Wim om acht uur overleden was. Het bracht grote opschudding teweeg onder de jongens en maakte veel ogen rood bij de meisjes.
Wat een zwarte dag, wat een rouw in zo'n korte tijd! Ook ons Weeshuis, ons groot gezin heeft zijn aandeel nu in het grote zoenoffer voor de zonden der wereld, heeft meebetaald aan de dure prijs van een betere, christelijker maatschappij.
MAANDAG 30 OCTOBER.
Gezongen Requiemmis voor de slachtoffers, Wim Graat, Jos en Hans v. Lier. Meneer v. Lier bespeelt het harmonium, want de organist kan onmogelijk komen. We kennen hem wel zo goed, dat we dit durven vragen. „Ik heb zo vaak gespeeld voor anderen, ik zal het ook voor mijn eigen kinderen doen," zegt hij eenvoudig.
DINSDAG 31 OCTOBER
Plechtige Uitvaart van Wim Graat om acht uur. De organist was present, onze twee seminaristen versterkten het kleine mannenkoor, de meisjes zongen voortreffelijk. Vier jongens dienden de plechtige Mis. Het was in één woord eerste klas, in de gunstige zin van het woord dan.
.....
Om elf uur zijn we bijeen in het ziekenhuis voor de absoute, Wim ligt opgebaard in het midden van de zaal, als dodenkamer ingericht. Jongens en meisjes kijken neer op deze lange, witte gedaante, niemand griezelt er van. Waarom ook? Zijn gelaat is zo rustig en vredig zijn de trekken. Een ongekende ernst ligt er over, nog verhoogd door het opgezwollen rechteroog, de plaats der wonde. Lang en vurig wordt er gebeden voor zijn zielerust, terwijl haast geen oog droog blijft.
(bron: noviomagus.nl)
Großeltern
Eltern
Geschwister
Kinder
Willem Graat | ||||||||||||||||||
Die angezeigten Daten haben keine Quellen.