Vologases I (ook wel gespeld als Vologaeses of Vologeses, in het Perzisch: Valakhs) was koning van de Parthen van 51 tot 78. Vologases was een zoon van Vonones II bij een Griekse bijvrouw
Vologases' regering
Strijd om Armenië
Aan het begin van zijn regering stelde hij zijn broer Pacorus aan als vazalkoning van Medië. Toen in 54 na Chr. de Romeinse keizer Claudius overleed en werd opgevolgd door de nog slechts 16-jarige Nero, greep Vologases de opvolging aan om de inmiddels Romeinse vazalstaat Armenië opnieuw onder Parthisch bestuur te brengen. De door de Romeinen benoemde koning zette hij af en hij stelde zijn jongste halfbroer Tiridates aan als nieuwe koning van Armenië. Bovendien bezette hij snel de twee belangrijkste Armeense steden, Tigranocerta en de hoofdstad Artaxata.
Nero legde zich echter niet neer bij de situatie en zond een delegatie onder leiding van Gnaeus Domitius Corbulo naar Vologases, die hem met oorlog dreigde. Omdat juist in die tijd Vologases' zoon Vardanes II tegen zijn vader in opstand was gekomen, zag Vologases zich gedwongen toe te geven en beloofde hij zich uit Armenië terug te trekken.[2] Later bedacht hij zich echter omdat hij Tiridates zijn koninkrijk toch niet wilde afnemen.
Daarom trok Corbulo in 58 op bevel van Nero alsnog op naar Armenië. Snel veroverde hij Artaxata. Een jaar later kreeg hij ook Tigranocerta in handen. Tiridates zette hij af en in zijn plaats benoemde hij Tigranes VI, een achterkeinzoon van Archelaüs van Cappadocië (60-62). Tiridates zette de tegenaanval in, maar kon niet op tegen de Romeinse overmacht. Vologases kon Tiridates niet te hulp komen, omdat hij in eigen land met problemen kampte. De stammen van de Dahae en Sacae vielen Parthië binnen en Hyrcania kwam tegen Vologases in opstand. Volgens Flavius Josephus is dit tevens de reden dat Vologases moest afzien van een voorgenomen veldtocht tegen Izates II van Adiabene.[3]
In 62 had Vologases de rust in eigen land hersteld en trok hij alsnog met een leger naar Armenië. Hij verdreef Tigranes en sloeg het beleg om Tigranocerta. Ook maakte hij dreigende bewegingen in de richting van Syria. Vologases slaagde er echter niet in Tigranocerta en de rest van Armenië op de Romeinen te veroveren. In 63 kwam Vologases daarom toch tot een akkoord met de Romeinen. Tiridates werd opnieuw geïnstalleerd als koning van Armenië, maar zou een vazalkoning van de Romeinen zijn. In Rome werd Tiridates door keizer Nero als koning van Armenië geïnstalleerd.[4]
Vologases en Flavische dynastie
Munt van Vologases I in het British Museum
In het vierkeizerjaar, na de dood van Nero, bood Vologases Vespasianus aan hem te ondersteunen met 40.000 Parthische ruiters. Vespasianus wees dit aanbod echter van de hand, maar hij sloot wel vrede met Vologases en vroeg hem een vredesdelegatie naar de Senaat te sturen.[5] Zo verzekerde Vespasianus zich van rust aan de oostgrens van het Romeinse Rijk, zonder zelf tot een soort vazal van de Parthen te worden.
Ook nadat Vespasianus keizer geworden was, bleven Vologases en Vespasianus diplomatieke relaties onderhouden. Nadat Titus Jeruzalem veroverd had, feliciteerde Vologases hem door hem een gouden erekrans te zenden.[6] Korte tijd later stuurde Vologases een delegatie naar Vespasianus om het op te nemen voor Antiochus van Commagene, die door de Romeinen was afgezet (72 na Chr.).[7]
De Alaanse invasie
Drie jaar later riep Vologases Vespasianus' hulp in tegen de Skythische stam van de Alanen, die plundertochten ondernamen in de Parthische vazalstaat Medië, waar Vologases' broer Pacorus koning was. Vespasianus weigerde dat echter, officieel omdat hij zich niet in binnenlandse aangelegenheden wilde mengen. Tegelijkertijd kan hebben meegespeeld dat Vespasianus niet wilde meewerken aan het versterken van de noordwestelijke grens van het Parthische rijk. De inval bleek nauwelijks te stuiten en de Alanen, die zich om onduidelijke redenen superieur toonden aan de Parthische ruiterij drongen tot diep in Atropatene door. De invallen gingen door tot na Vologases' dood. Hij werd waarschijnlijk opgevolgd door zijn zoon Vologases II maar de gegevens over het vervolg zijn schaars.
Culturele hervorming
Vologases is de eerste Parthische koning die op zijn munten niet uitsluitend Griekse inscripties gebruikt, maar zich ook van het Aramees bedient. Dit weerspiegelt een breder streven de hellenistische cultuur terug te dringen, wellicht omdat deze met het westen (en dus met de Romeinen) geassocieerd werd. De steden Susa en Merv duidde hij niet meer met hun Griekse namen aan, zoals zijn voorgangers dat deden, maar met de oude Perzische namen.
Vologases stichtte enkele nieuwe steden, die hij naar zichzelf noemde, zoals de stad Vologesias. Iets ten zuiden van Babylon stichtte hij Vologesorcerta
Vologases I of Parthia (Persian: ???? ????), sometimes called Vologaeses or Vologeses or, following Zoroastrian usage, Valakhsh (Persian: ????? Balash) ruled the Parthian Empire from about 51 to 78. Son of Vonones II by a Thracian concubine, he succeeded his father in 51 AD. He gave the kingdom of Media Atropatene to his brother Pacorus II, and occupied Armenia for another brother, Tiridates. This led to a long war with the Roman Empire (5463), which was ably conducted by the Roman general Corbulo.
The power of Vologases was weakened by an attack of the Dahae and Sacae nomads, a rebellion of the Hyrcanians, and the usurpation of his son Vardanes II. According to Josephus, he was prevented from attacking the vassal king of Adiabene by an invasion of the eastern nomads. At last, a peace was concluded, by which Tiridates was acknowledged as king of Armenia, but had to become a vassal of the Romans; he went to Rome, where Roman emperor Nero gave him back the diadem; from that time an Arsacid dynasty ruled in Armenia under Roman supremacy.
Vologases was satisfied with this result, and honored the memory of Nero (Suetonius Nero, 57), though he stood in good relations with Vespasian also, to whom he offered an army of 40,000 archers in the war against Vitellius. Soon afterwards the Alans, a great nomadic tribe beyond the Caucasus, invaded Media and Armenia; Vologases applied in vain for help to Vespasian. It appears that the Persian losses in the east also could not be repaired; Hyrcania remained an independent kingdom. Vologases died in about 78 and was succeeded by his son Vologases II.
Vologases and the Iranian Revival
His reign is marked by a decided reaction against Hellenism. He was influential in reverting the Hellenization by going back to Iranian customs and traditions of Achamenids time. He replaced the Greek alphabet with Aramaic script.[citation needed] On some of his coins the initials of his name appear in Aramaic letters.[citation needed] He reverted the Greek names of Iranian cities to Iranian names.
According to Zoroastrian texts, Vologases ordered the collection of the ancient Avestan texts. On some of his coins a fire temple can be seen and this tradition continued for several hundred years to the end of Sassanians.
He built cities including Vologesocerta (Balashkert or Balashgerd or Balashkard, literally Balash built it) in the neighborhood of Ctesiphon with the intention of drawing to this new town the inhabitants of Seleucia on the Tigris. Another town founded by him is Vologesias on a canal of the Euphrates, south of Babylon (near Hirah).
Er ist verheiratet mit Julia Artavazdes van Atropatene.
Sie haben geheiratetQuelle 3
Kind(er):