Genealogische database BergSmit » Clovis I "'" der MEROVINGEN (466-511)

Persönliche Daten Clovis I "'" der MEROVINGEN 

Quelle 1
  • Alternative Name: Clovis de Grote
  • Spitzname ist '.
  • Er wurde geboren zwischen 465 und 466 in Reims, Marne, F.
  • Er wurde getauft im Jahr 496 in St. Pierre, F.
  • Beruf: Hoofdman van een stam der Salische Franken in Gallië;Koning der Franken (481 tot 27-11-511)..
  • Er ist verstorben am 27. November 0511.
  • Er wurde beerdigt DE_BASILIEK_VAN_ST._DENIS in Paris, F.
  • Ein Kind von Childerik I der MEROVINGEN und Basina VON THÜRINGEN

Familie von Clovis I "'" der MEROVINGEN

(1) Er ist verheiratet mit Chlotilde DE BOURGOGNE.Quelle 2

Sie haben geheiratet im Jahr 492.


Kind(er):



Kind(er):



Notizen bei Clovis I "'" der MEROVINGEN

Hoofdman van een stam der Salische Franken in Gallië, later koning. Koning der Franken (481 tot 27-11-511). Hij is op 25-12-498 door bisschop Remigius van Reims tot christen gedoopt.
Volledige naam: Chlodovech Magnus le Grand Roi de la Francs.
Clovis of Chlodovech I (465-511) was koning der Franken. Hij was zoon van Childeric I, een generaal van de Salische Franken die vermoedelijk diende onder de Romeinse legeraanvoerder Aegidius en de West-Romeinse keizer Marcianus.
In 481 volgt Chlodovech zijn vader op, en werkt zich op tot koning van de Salische Franken in Doornik. Hij keert zich tegen het Gallo-Romeinserijk en verslaat in 486 Syagrius bij Soissons. Hierdoor breidt hij zijn grondgebied uit tot aan de Loire. Aangemoedigd door dat succes bevecht hij vanaf nu ook zijn mede-strijders, de Alemannen, die hij in 496 bij Zülpich definitief verslaat. Hij laat van alle veroverde gebieden de hele mannelijke lijn van heersers uitroeien, teneinde een onbetwiste heerschappij te verkrijgen. In datzelfde jaar bekeert hij zich uit zuiveropportunistische motieven tot het christendom, zodat zijn brutale optreden de gedoogsteun van de kerk verkrijgt. Zijn vrouw was voor hem al een christen en volgens de legende is het als volgt gegaan: toen hij bijde slag in Zülpich tegen de middag aan het verliezen was, zei hij het volgende: "God van mijn vrouw: als gij echt zo sterk zijt, als mijn vrouw beweert, kom mij dan helpen en laat mij winnen. Dan zal ik mij tot het christendom bekeren." En aangezien hij won, bekeerde hij zich. Onderhet goedkeurend oog van de kerkelijke macht in Rome, dat door de Visigoten ernstig bedreigd wordt, vergroot hij nu ook zijn rijk in zuidelijke richting.
In 500 verslaat hij de Bourgondiërs en in 507 de Visigotische koning Alarik II in de Slag van Vouillé, en brengt daarmee heel Gallië onder zijn gezag. Zijn status wordt nog vergroot doordat hij van keizer Anastasius, die hoopt hem te winnen als bondgenoot in de strijd tegen de Ostrogothen, een diadeem en mantel geschonken krijgt, hetgeen hem ook in de ogen van zijn Gallo-Romeinse onderdanen een zekere legitimiteit verschaft. Uiteindelijk valt in 510 ook het laatste onafhankelijke Frankische koningshuis, dat van Keulen, in zijn handen, nadat hij door intriges eenopstand weet te ontketenen, waarin de oude koning door diens zoon wordt vermoord.
Na zijn dood wordt het Frankische rijk, naar Salisch recht, verdeeld onder zijn mannelijke nakomelingen Theuderic I van Austrasië (Reims), Childebert I (Parijs), Chlodomir (Orléans) en Chlotharius I (Soissons
NOTE: CHLODOVECH I (466-511), koning der Franken, volgde ca. 481 zijn vaderChilderik
2 CONC op als gouwkoning der Salische Franken. Vanuit Doornik dronghijdoor naar het bekken van Parijs, dankzij de zege die hij in 486 teSoissons
2 CONC behaalde op Syagrius, de laatste Romeinse veldheer in Gallië.Hij koos Reims als residentie en vergrootte tot ca. 493 zijn gebied doorde
2 CONC onderwerping van alle Salische volken. Om deze machtsuitbreiding tebestendigen trad hij toe tot een verbond dat de Ostrogotische koningTheodorik
2 CONC de Grote tot stand had gebracht tussen de verschillende in hetwestelijk deel van het Romeinse Rijk gevestigde Germaanse koninkrijken.Hierdoor
2 CONC beschermde Chlodovech de zuidgrens van zijn rijk tegenover tweeAriaanse rijken, dat van de Visigoten, gevestigd in Zuidwest-Gallië, endat van
2 CONC de Bourgondiërs, die zich in de streek van Saône en Rhône haddengevestigd, zodat hij al zijn krachten kon aanwenden tegen de bedreigingvan de
2 CONC Alamannen in het oosten. In het kader van de toenaderingspolitiekt.o.v. de Germaanse rijken in Midden- en Zuid-Gallië huwde Chlodovechin492 of
2 CONC 493 de katholieke nicht van de Bourgondische koning Gundobald,Chlotilde. In 496 of 497 versloeg hij de Alamannen te Zülpich bij Keulen.Met
2 CONC deze gebeurtenis brengt een overlevering de bekering van Chlodovechtot het christendom in verband. Zeer waarschijnlijk op kerstdag 498(of499)
2 CONC liet hij zich te Reims dopen, wat hem de sympathie van debisschoppen en de Gallo-Romeinse bevolking van Zuid-Gallië verzekerde,toen hij
2 CONC eraan dacht de Loire te overschrijden om het Ariaanse rijk vande Visigoten te veroveren, nu de bedreiging uit het oosten was
2 CONC opgeheven.Ondanks de bemiddelingspogingen van Theodorik rukte Chlodovech in
2 CONC delente van 507 op, versloeg de Visigotische koning Alarik II, en
2 CONC bereikteBordeaux. Onder de indruk van deze overwinning sloten de
2 CONC Bourgondiërszich thans bij de Franken aan. De Visigotische hoofdstad Toulouse werddoor de
2 CONC Franken ingenomen (508). Chlodovech trok naar het noorden terugen verlegde zijn hoofdstad van Reims naar Parijs, dat thans het centrumwas van
2 CONC een uitgestrekt gebied dat Chlodovech als zijn persoonlijk bezitbeschouwde. Met de onderwerping van de Oost-Franken aan de middenloop vanMaas
2 CONC en Rijn (509) beëindigde hij zijn roemrijke regering. Na zijnvroegtijdige dood (511) werd het rijk als een erfdeel onder zijn
2 CONC zonenverdeeld.
De bekering van Chlodovech tot het christendom is een van debelangrijkste
2 CONC feiten uit de algemene geschiedenis van de middeleeuwen.Hierdoor overbrugde hij de tegenstelling tussen de heidense Franken en
2 CONC dechristelijke Gallo-Romeinen en verzekerde hij de toekomst en het
2 CONC behoudvan zijn veroveringen."Chlodovech," Encarta® - Encyclopedie 2000 - Winkler Prins. ©
2 CONC 1993-1999Microsoft Corporation/Elsevier. Alle rechten voorbehouden.

Gebeurtenis:
Beroep/titel
Koning der Franken

Gebeurtenis:
Occupation/title
King of the Franks.

Haben Sie Ergänzungen, Korrekturen oder Fragen im Zusammenhang mit Clovis I "'" der MEROVINGEN?
Der Autor dieser Publikation würde gerne von Ihnen hören!


Zeitbalken Clovis I "'" der MEROVINGEN

  Diese Funktionalität ist Browsern mit aktivierten Javascript vorbehalten.
Klicken Sie auf den Namen für weitere Informationen. Verwendete Symbole: grootouders Großeltern   ouders Eltern   broers-zussen Geschwister   kinderen Kinder

Vorfahren (und Nachkommen) von Clovis I der MEROVINGEN


Mit der Schnellsuche können Sie nach Name, Vorname gefolgt von Nachname suchen. Sie geben ein paar Buchstaben (mindestens 3) ein und schon erscheint eine Liste mit Personennamen in dieser Publikation. Je mehr Buchstaben Sie eingeben, desto genauer sind die Resultate. Klicken Sie auf den Namen einer Person, um zur Seite dieser Person zu gelangen.

  • Kleine oder grosse Zeichen sind egal.
  • Wenn Sie sich bezüglich des Vornamens oder der genauen Schreibweise nicht sicher sind, können Sie ein Sternchen (*) verwenden. Beispiel: „*ornelis de b*r“ findet sowohl „cornelis de boer“ als auch „kornelis de buur“.
  • Es ist nicht möglich, nichtalphabetische Zeichen einzugeben, also auch keine diakritischen Zeichen wie ö und é.

Verwandschaft Clovis I "'" der MEROVINGEN



Visualisieren Sie eine andere Beziehung

Quellen

  1. RobGomes, Tiedemann
  2. RobGomes, Tiedemann

Anknüpfungspunkte in anderen Publikationen

Diese Person kommt auch in der Publikation vor:

Über den Familiennamen Der MEROVINGEN


Die Genealogische database BergSmit-Veröffentlichung wurde von erstellt.nimm Kontakt auf
Geben Sie beim Kopieren von Daten aus diesem Stammbaum bitte die Herkunft an:
Fred Bergman, "Genealogische database BergSmit", Datenbank, Genealogie Online (https://www.genealogieonline.nl/database-bergsmit/I59487.php : abgerufen 28. August 2026), "Clovis I "'" der MEROVINGEN (466-511)".