Sie ist verheiratet mit (Nicht öffentlich).
Sie haben geheiratet am 22. Dezember 1959 in Bedum, Groningen, sie war 24 Jahre alt.Quelle 4
Genealogie Westerwolde & omgeving
womanAaltje (Attie) Smits PRIVACY FILTER
Gehuwd met:
manBerend Wever, zoon van Willem Wever en Jantje Buining. PRIVACY FILTER
Kinderen:
1.
womanCorry Wever PRIVACY FILTER
1e Huwelijk met Peter Dijker, 2e Samenwonend Herman Koopman
2.
womanIngrid Wever PRIVACY FILTER
Gehuwd met Dirk Roozendaal
Kind(er):
In het licht van Pasen gedenken wij Attie Wever – Smits, zij is op 23 juli in woonzorgcentrum Oversingel overleden
in de leeftijd van 85 jaar. Donderdag 29 juli was de afscheidsdienst inde aula van crematorium Almere.
Attie Smits werd op 18 november 1935 geboren in Noorderhogebrug ten noorden van de stad Groningen langs het
Boterdiep. Zij was de oudste van een degelijk Gereformeerd gezin: 7 kinderen en een orgel. Attie volgde de
huishoudschool, werd coupeuse en werkte in de stad in de Herestraat in een stoffenzaak.
Op een avond voor Gereformeerde jongeren van de regio leert zij in 1955Bé Wever kennen. Het is liefde op het
eerste gezicht en voortaan zijn ze één samen. Ze trouwen in 1959 en alsBé bij Duphar een baan kan krijgen
maken ze in 1961 samen de stap van het noorden naar Weesp. Ver weg van familie, maar door werk, kerk en
school integreren ze moeiteloos. Inmiddels hebben ze twee dochters: Corry en Ingrid en via hun nu de trotse opa
en oma van een koppel klein- en achterkleinkinderen.
Na al die jaren op de Sportparklaan is Attie afgelopen winter verhuisd naar Oversingel. Enkele weken geleden
werd zij eigenlijk voor het eerst van haar leven echt ziek. Het ging niet meer. Kort na bezoek van Berit Bootsma is
Attie te midden van haar geliefden gegaan.
Tijdens de afscheidsdienst werden mooie persoonlijk woorden gesproken door haar dochters en kleindochters.
Centraal stond Psalm 103. Woorden waar Attie zich een leven lang aan vastgehouden heeft. Dit psalmvers had zij
als betrokken oma uit het hoofd voorgedragen bij de uitvaart van haar kleinzoon Marc. Terwijl haar geheugen haar
steeds meer in de steek liet, kon zij bij deze verdrietige situatie deze woorden feilloos uit het hoofd opzeggen,
precies zoals ze ooit als kind had geleerd.
Psalm 103 zegt: ons hele leven is uiteindelijk vergankelijk. Maar er iseen groot maar, de Liefde en Trouw van de
Heer blijven! Als wij onze herinneringen niet meer kunnen vasthouden, mogen wij vertrouwen dat die Ene
Schepper óns vasthoudt. Maar 's Heeren gunst zal over die Hem vrezen, in eeuwigheid altoos dezelfde wezen.
Moge deze waardevolle en liefdevolle gedachtenis voor haar man Bé en familie een troost en zegen zijn
Großeltern
Eltern
Geschwister
Kinder