Stamboom van de families Van Tilburg en Ferwerda » Vopiscus Fortunatus Plempius (1601-1671)

Persoonlijke gegevens Vopiscus Fortunatus Plempius 

• Hij is geboren op 23 december 1601 in Amsterdam.
• Hij is overleden op 12 december 1671 in Leuven(B), hij was toen 69 jaar oud.
• Hij is begraven in het jaar 1671 in Leuven - St Jacob.
• Een kind van Barent Foppensz. Plemp en Ymmetgen Pietersdr.
• Deze gegevens zijn voor het laatst bijgewerkt op 12 februari 2025.

Gezin van Vopiscus Fortunatus Plempius

Hij is getrouwd met Anna Maria van Dieve.

Zij zijn getrouwd in het jaar 1650 te Leuven, hij was toen 48 jaar oud.

Kind(eren):

1. Adriana Catharina Plempius  1653-????
2. Vopiscus Fortunatus Plempius  1653-????
3. Bernardus Gregorius Plempius  1655-????
4. Alexander Plempius  1656-????
5. Maria Emerentiana Plempius  1657-????
6. Anne Chrétienne (Christina) Plempius  1658-????
7. Fortunatus Plempius  1660-1691 
8. Petrus Cornelis Plempius  1661-????

Notities over Vopiscus Fortunatus Plempius

woonde tot 1633 in Amsterdam , werd toen benoemd aan de universiteit in Leuven.
------------------------------------------------------------------
Kinderen , zeker van hen
1.Adriana Catherina gedoopt 12-1-1653
2.Vopiscus Fortunata gedoopt 10-12-1653
3.Bernardus Gregorius gedoopt 1-3-1655
4.Alexander gedoopt 20-2-1656
5.Maria Emerentiana gedoopt 20-3-1657
6.Anna Christina gedoopt 19-7-1658
7.Fortunatus gedoopt 28-12-1660
8.Petrus Cornelius geb.en gedoopt 14-9-1661

----------------------------------------------------------------------------------------
leuvense klappers : https://www.familiekundevlaanderen-leuven.be/onlinetoegang-publicaties.htm
-------------------------------------------------------------------------------------
1 Curriculum vitae Vopiscus Fortunatus Plemp, gelatiniseerd Plempius, werd te Amsterdam geboren op 23 december 1601 in een katholieke, waarschijnlijk welgestelde familie. Over zijn afkomst is verder weinig bekend. Zijn vader zou de wiskundige Bernard Plemp kunnen zijn geweest. (1 (Kleyntjes, art. V. F. Plemp in NNWB) . De voornaam Fortunatus kreeg de boreling omdat hij met een keizersnede ter wereld werd gebracht, terwijl zijn moeder al was overleden.(2 Banga verwijst in dit verband naar Abraham Titsingh en diens Diana, ontdekkende het geheim der dwaazen, die zig vroedmeesters noemen. Ter eeren van Chirurgia. Geschreeven door A. Titsingh chirurgijn. Amsterdam. Gedrukt voor den Aucteur, 1750 p 771-2. “Deze Plempius wierd in Amsterdam uit zyn doode moeders buik gebooren door de sectio Caesaris, en daarom Fortunatus genaamd.” https://books.google.nl/books?id=LN0zAwEACAAJ&printsec=frontcover&hl=nl&source=gbs_ge_summary_r&cad=0#v=on epage&q=plempius&f=false )
-------------------------------------------------------------------------
Volgens Vanagt zou het kind de naam Vopiscus gekregen hebben omdat het als helft van een tweeling werd geboren van wie de eerstgeborene bij de geboorte overleed. Het Latijnse woord ‘vopiscus’ betekent namelijk ‘overlevende van een tweeling’. Vopiscus zou echter ook de vertaling van het Nederlandse Foppe kunnen zijn. Die voornaam zou Plemp ontvangen kunnen hebben omdat zijn vader Foppe Barents (is niet zijn vader ,maar grootvader)heette. De naam Plempius zou Vopiscus aan het begin van zijn studietijd zelf hebben aangenomen omdat een familielid met de naam Plemp geneesheer was en de jonge Barents zo zijn maatschappelijk aanzien dacht te verhogen. (3 Katrien Vanagt, De emancipatie van het oog: V.F. Plempius‘ Ophthalmografia en vroegmoderne medische denkbeelden over het zien. Diss. Enschede, 2010, p 24.)

-------------------------------------------------------------------------------------
Titel van (het boek) Verdediging van fundamentorum Medicinae van VF Plempius tegen Jacobus Primirosius.
Die laatste kraakte het opus magnum van Vopiscus tot op de grond af.
Op pagina I vind ik: patruum meum, Nu zie ik dat mijn oude Latijnse dictionaire (1955…!) je steunt: patruus = broer van de vader, oom van vaderszijde.

---------------------------------------------------------------------------------------

Geboren in Amsterdam als zoon van een rijke katholieke familie, Vopiscus (een naam die gewoonlijk wordt gegeven aan de overlevende helft van een tweeling) Plemp werd opgeleid door de jezuïeten in Gent en studeerde in Leuven (met Fromondus ) en Leiden (met Vorstius ), voordat aan een Europese tournee beginnen, die hem naar Padua en Bologna bracht. Na het behalen van zijn medische graad in Bologna (1624), begon hij een artsenpraktijk in Amsterdam. In 1633 werd hij benoemd tot hoogleraar geneeskunde te Leuven, waar hij na een succesvolle carrière ook stierf. Plemp was een zeer geleerd man die dankzij zijn kennis van de oosterse talen de Galenische traditie kon verrijken met elementen uit de Arabische geneeskunde.

Plemp kende Descartes tijdens diens Amsterdamse jaren (1630-1631). Ze werden vrienden en Descartes wendde zich tot hem om de bezwaren te verzamelen die hij oorspronkelijk van plan was te publiceren als een vervolg op de Verhandeling over methode en 'essays' (1637). Naast de door hem geschreven bezwaren was Plemp ook de bemiddelaar van Descartes met zijn Leuvense collega's Fromondus en Ciermans. In zijn eigen bezwaren concentreerde Plemp zich op de bloedsomloop en de beweging van het hart . Hoewel Plemp in de loop van zijn correspondentie met Descartes geleidelijk tot de ideeën van William Harvey kwam(1578–1657) over de bloedsomloop (Descartes bood zelfs aan om een ​​opmerking toe te voegen dat de argumenten tegen de bloedsomloop alleen ter wille van het argument werden aangevoerd; zie AT II 344), bleef hij zich verzetten tegen het onderwerp van de beweging van het hart. Dat zou volgens hem nooit kunnen komen doordat het bloed in het hart wordt verwarmd, omdat het hart lang nadat het uit het lichaam is verwijderd blijft reageren op prikkels, ook bij koudbloedige dieren . In zijn antwoorden, waarin hij verwijst naar vivisectie op konijnen en palingen, moet Descartes andere factoren introduceren, zoals de specifieke kwaliteit van het bloed van vissen en soortgelijke dieren. Toch in een brief aan MersenneDescartes prees de bezwaren van Plemp, die volgens hem alle relevante punten dekten (AT II 192, CSMK 105). Descartes brak met Plemp toen deze fragmenten uit hun correspondentie publiceerde in zijn Fundamenta seu Institutiones Medicinae (1638), niet alleen omdat het zijn eigen plannen voor een vervolg op de Verhandeling dwarsboomde, maar ook omdat Plemp volgens hem hun uitwisseling had 'verminkt'.
bron : https://www-cambridge-org.translate.goog/core/books/abs/cambridge-descartes-lexicon/plempius-plemp-vopiscus-fortunatus-16011671/1CDFD27A1A12995E49FCE68A19EB1F0F?_x_tr_sl=en&_x_tr_tl=nl&_x_tr_hl=nl&_x_tr_pto=sc

---------------------------------------------------------------
Biografie

Biografisch overzicht
Vospicus Fortunatus Plempius werd in 1601 in Amsterdam geboren in een patriciërsfamilie. Hij ging op school bij de jezuïeten in Gent. In Leuven studeerde hij aan de Pedagogie van de Valk en vervolgens aan de Faculteit Geneeskunde. Hij vervolgde zijn opleiding in Leiden, Padua en Bologna waar hij in 1623 promoveerde in de geneeskunde. Hij vestigde zich in Amsterdam en oefende daar de geneeskunde uit tot 1633, toen hij werd benoemd aan de Universiteit van Leuven.
Hij leerde het vak bij professor Jacobus Golius in Leiden. In 1627 begon hij met het vertalen van de eerste twee boeken en een deel van het vierde boek van de Avicenna-canon uit het Arabisch. Deze vertaling werd in 1658 in Leuven gepubliceerd na dertig jaar werk. In Amsterdam publiceerde hij ook twee verhandelingen in het Nederlands over de spieren van het menselijk lichaam (1630) en over de fysiologie van het oog (1632), voortbouwend op de principes van Kepler. Plempius ontmoette Descartes in 1629 in Amsterdam. Ze bespraken geneeskunde en natuurkunde vele malen, rechtstreeks en per brief, zonder dat hun verschillen hun dialoog belemmerden. In 1633 werd hij benoemd tot koninklijk hoogleraar aan de Faculteit der Geneeskunde, verantwoordelijk voor het onderwijs van de Institutiones volgens het eerste boek van de Canon van Avicenna. In 1638 publiceerde hij zijn syllabus, ditmaal in het Latijn, in Zegers in Leuven, onder de titel Fundamenta seu Institutiones Medicinae. In de eerste editie weerlegde hij de door Harvey ontdekte theorie van de bloedsomloop, die hem op gespannen voet bracht met Descartes, voordat hij in de tweede editie in 1644 van gedachten veranderde. In 1634 verkreeg Plempius de leerstoel van Primary Professor of Practical Medicine, een cursus waarin hij alle ziekten beschreef op basis van de systematiek die door Rhazes (Mohammad ibn Zakariya al-Razi) werd gebruikt. Hij diende als rector voor vier termijnen, namelijk 1634 (herfst), 1637 (lente), 1647 (lente) en 1649 (herfst).

bron Odis : https://www.odis.be/hercules/toonPers.php?taalcode=en&id=126932#PS_NAMEN_126932

Heeft u aanvullingen, correcties of vragen met betrekking tot Vopiscus Fortunatus Plempius?
De auteur van deze publicatie hoort het graag van u!

Tijdbalk Vopiscus Fortunatus Plempius

Klik op de namen voor meer informatie. Gebruikte symbolen:  grootouders    ouders    broers/zussen    kinderen