Genealogie Schenkenberg van Mierop » Heijndrick van den Mierop

Myerop
Bruidegom Heyndrick van der Nyerop , afkomstig uit Antwerpen , caasmaker [causmaeker]
Bruid Magdalena van Loon , afkomstig uit Antwerpen.
------------------------------------------------------------------------------------------------
* Testament voot notaris Hugo van Heusden te Delft.
[Inhoud onbekend, Archief notaris waarschijnlijk verloren, afschriften familie waarschijnlijk verloren]
[Hugo van Heusden, geadmitteerd 24 oktober 1580 te 's-Gravenzande]
* Testament voor notaris Symons te Rotterdam met Magdalena van Loon 19 april 1604. [ONA Rotterdam 10-170] Langstlevende.
Aktesoort testament
Datum 19/04/1604
Archief ONA Oud Notarieel Archief Rotterdam
Inventarisnummer 10
Aktenummer/Blz. 101/342
Notaris Jacob Symonsz
Inhoud
Henrick van Mierop, cousmaecker, en zijn vrouw Magdalena van Loon, wonend in de Koestraat van Delff, benoemen elkaar tot erfgenaam. Kinderen krijgen bij mondigheid elk 8000 gulden, en zijn mede-erfgenamen.
[Hierin wordt het eerdere testament, opgemaakt door notaris Hugo van Heusen te Delft herroepen]
[David Verdonck Balthens, laekencoeper, is een getuige. Is hij de vader van Claertje Vedonck (II01a) ?]
* Huwelijksvoorwaarden voor notaris Coeckbacker op 7 april 1618 met zijn toekomstige echtgenote Elisabeth van Breen. Hij beroep lakenkoopman.
Getuigen zijn beide zonen van hem, te weten Jan en Heyndrick en de broer van haar te weten Adriaan.
------------------------------------------------------------------------------------------------

Jonge dochter.

Immigranten uit de Zuidelijke Nederlanden
Het Concilie van Trente (1545-1562) besloot tot een Contrareformatie die niet alleen bedoeld was als hervormingsbeweging binnen de rooms-katholieke kerk, maar ook als een poging tot bekering van de protestanten in gebieden met een katholieke vorst.
Nadat de Zuidelijke Nederlanden zich in 1579 met Filips II hadden verzoend, kwam ook daar de Contrareformatie op gang.
Veel protestantse kooplui en handwerkslieden voelden zich bedreigd en vluchtten naar het Noorden. De val van Antwerpen in 1585 en de sluiting van de Schelde door de Republiek versnelden de eerste grote immigratiegolf uit de Nederlandse geschiedenis.
Tot circa 1630 kwamen 150.000 vluchtelingen naar het Noorden. Antwerpen verloor binnen enkele jaren bijna de helft van zijn inwoners; in het Noorden gebeurde het omgekeerde.
Zo steeg het aantal inwoners van Amsterdam door de komst van de vluchtelingen van 30.000 in 1578 tot 108.000 in 1622. In Middelburg bestond in 1622 de helft van de 30.000 inwoners uit immigranten; in Leiden kwam zelfs tweederde van de 45.000 zielen uit het Zuiden.
De zuiderling Willem Usselincx, die betrokken was bij de drooglegging van de Beemster en de oprichting van de West-Indische Compagnie, klaagde dat de inwijkelingen geen deel kregen in het Nederlandse bestuur. Dat gebeurde pas na 1618.