Van den Berg Steneker Stamboom » Petronella (Pietje) Vermeer

Vermeer=Van Meir=Van Mer (Oud en Nieuw Gastel N-Br).
Cornelis Vermeer en Catharina Daamen, afkomstig uit Rijsbergen, vestigden zich vóór de geboorte van Petronella in de Haarlemmermeer.
Het gezin woonde aan de Amstelveensche weg. Het huis stond bekend als het Ooievaarsnest. Het schijnt een keer te zijn afgebrand.
~
Archieflocatie Noord-Hollands Archief, toegangnr 358, inventarisnr 48
Haarlemmermeer, huwelijksakte nummer 79
Datum: 01-11-1878
Bruidegom Jan van den Berg, leeftijd 26, geboorteplaats Tienhoven, timmerman
Bruid Petronella Vermeer, leeftijd 20, geboorteplaats Haarlemmermeer
Vader bruidegom Jan van den Berg
Moeder bruidegom Johanna Broekhuizen
Vader bruid Cornelis Vermeer, arbeider
Moeder bruid Catharina Damen

De weduwe Petronella Vermeer huwde Martinus Lieverse op 3-5-1911 te Nieuwer Amstel en (ondertrouw op 4-4-1911 te Haarlemmermeer).
Bij het huwelijk wordt een akte van onvermogen overlegd.
Martinus Lieverse was geboren op 13-9-1857 te Nieuwer amstel en overleden op 5-8-1947 te Leiden.
Getuigen: Hendrik Jan van Poelgeest 50 jr.gemeenteontvanger, Maarten van Poelgeest 24 jaar, fabrikant, Pieter Klaver 60 jaar, concierge (alle drie uit Nieuwer amstel) en Lambert Boer 42 jaar, ambtenaar (Amsterdam).
~
Martinus Lieverse was de broer van Maria Lieverse. Maria was echtgenoot van Adriaan van Mer, de broer van Petronella Vermeer.
Martinus was kostganger bij Petronella Vermeer na het overlijden van haar echtgenoot Jan van den Berg (dus na 1906).
Martinus trouwde de weduwe, maar na het huwelijk bleef hij in zijn kamer boven wonen, alsof er geen huwelijk was.
[bron: Greet Kolhorn-Blijleven, 2008]

OPOE VAN DEN BERG (PIETJE VERMEER)
De naam Vermeer wordt ook als Van Meir, Van Mer, Van Meer of Vermeeren weergegeven.
[Meir is een plaats noordelijk van Antwerpen.]
Pietje's ouders waren afkomstig van Rijsbergen (West Brabant).
~
HERINNERINGEN AAN OPOE VAN DEN BERG DOOR KEES VAN DEN BERG (geb 1921)
Het verhaal over opoe van den Berg (Pietje Vermeer, Opoe van den Berg) door haar kleinzoon Cornelis Johannes van den Berg (geb.1921):
"Opoe van den Berg heeft als weduwe met 11 kinderen een zware tijd gehad. Ze ging uit werken bij een boer, werkte van zeven tot zeven en verdiende 60 cent per dag. Verder werd ze ondersteund door de kerk met 5 gulden per week, dus bepaald geen vetpot. Toen de kinderen gingen werken werd het allengs beter. Mijn vader (Johannes Gerhardus) ging in dienst en werd kok in de vesting Naarden (Fort Ronduit). Vanwege de mobilisatie was hij gelegerd bij Breda. [zie foto's]
Opoe was nogal actief als baker en heeft veel van haar 96 kleinkinderen gebakerd. Er werd in die tijd ook veel aan burenhulp gedaan, bij ziekte en dood. Zo kreeg opoe eens een pannetje soep van een buurvrouw Rurkas genaamd. Daardoor, zo gaat het verhaal, werd ze betoverd. Op de vraag wat ze toen voelde werd steevast geantwoord: 'Ze kon de gordijnen niet opgehangen krijgen'. Ze werd door een boer in een rijtuig naar de paters aan de Keizersgracht gebracht, die door bidden de betovering verbraken. Op verjaardagen werd voor haar altijd een maatje brandewijn gehaald, dat dronk ze met suiker. Haar laatste jaren is ze bij sommige kinderen in huis geweest. Dat ging nooit lang goed. Ze ging toch maar weer in haar eigen huis wonen en had Kees Zaal in huis om haar te verzorgen, dat was een zoon van tante To (Antonia van den Berg, geb 1901). Hij was niet snugger, maar zorgde goed voor opoe. Een vast gezegde van opoe was: 'Een moeder kan wel voor 11 kinderen zorgen, maar 11 kinderen kunnen niet voor één moeder zorgen'."
~
[bron: Kees van den Berg, geboren 1921, haar kleinzoon. Opgetekend in 1990].
Opmerkelijk is dat Kees geen melding maakt van het tweede huwelijk van Pietje Vermeer met Martinus Lieverse!
Wegens haar talrijk nageslacht werd het gezin geportretteerd in "De Katholieke Illustratie". Vermoedelijk in de rubriek Het Rijke Roomsche Leven van de jaren 30.
~
HERINNERINGEN AAN OPOE VAN DEN BERG-VERMEER DOOR JAN BLIJLEVEN (geb 1913)
Uit een verhaal geschreven door Johannes Blijleven, geb. 1913, haar kleinzoon.
Opgetekend in 1987.
[bron: Greet Kolhorn-Blijleven, zijn dochter]
-
OPOE VAN DEN BERG-VERMEER, 't OOIEVAARSNEST, OP DE MUZIEK
Dat was wel zo’n beetje de Amstelveensche weg, waar Opoe van den Berg in 't Ooievaarsnest heeft gewoond, dat is op een keer helemaal afgebrand. Later woonde zij tegen over de dikke molen van van de Burgs.
Achter dat huisje had ze een regenput, met een aker en een touw er boven op.
En voor de ramen op de vensterbank buiten altijd rooie bloempotten met floxinias, ik vond het rot bloemen, en daarom heen een klein groen hekje met witte puntjes, zodat die potten niet van de vensterbank konden vallen. Mijn ooms, er waren er nog maar een paar getrouwd, de rest was nog thuis, waren allemaal op de muziek. Allemaal blaasinstrumenten en een herrie! Opoe werd er krezie van, maar wel gezellig, en mijn tantes hadden jongens die ook op de muziek waren, alles kwam na de hoogmis naar Opoe en me tantes konden ook nog goed zingen, maar zo goed als mijn moeder kon zingen, was er geen een. Zij zong veel op bruiloften en op Koninginnefeest, of andere gelegenheden. Dit heb ik later gehoord van mijn ooms en ook wel van Martha.
-
DE OPA VAN OPOE VAN DEN BERG.
De Opa van mijn Opoe van den Berg heb ik maar één keer gezien tijdens mijn verblijf bij haar. Dat was toen hij na maanden of jaren terug kwam van de barbier, het juiste is me nooit verteld, maar hij moest meteen naar boven van mijn Opoe en ze was nog kwaad ook op hem en wij moesten maar niks zeggen tegen hem, hij had zijn geld verloren. Hoe het zat ik weet het niet, want hij heette geloof ik van de Meere? [Vermeer]. Ik heb hem toen hij ‘s morgens wegging nooit meer gehoord of gezien. Wel liep hij rechter als toen hij kwam. [De Vermeers stonden bekend dat ze weinig koers konden houden bij het lopen. Wie hij precies bedoelt -het verhaal speelt rond 1918- is niet duidelijk, de vader en de broer van opoe Vermeer waren toen al overleden.]
-
DE OUDSTE DOCHTER VAN OPOE VAN DEN BERG, CATHARINA STOKKEL-VAN DEN BERG
Opoe had een dochter, die was getrouwd met een schilleboer en die hete Stokkel. Die woonde aan de Noordammerdijk even voorbij Bovenkerk. Daar ben ik een keer geweest met mijn grootmoeder met het spoor van Amstelveen naar Bovenkerk (kosten 1 dubbeltje) daar kreeg ik peultjes te eten, ik moest op een stoof zitten met mijn bord op mijn knieën. Ik zag alleen maar zwarte gebreide kousen en van die bittere peulen. Ik haalde de wortels er tussen uit, dat ging wel, maar ik moet nu nog die schillen niet.
-
TAAIE RAKKERS
Op een keer kwam er een dochter van Ome Stokkel, ik geloof, dat hij op visite was toen, en ome Piet was 15 jaar en ik 14 en Cees 12. Wij vroegen wat haar vader deed en toen zei zij: Mijn Pa is schillenboer. Wij bescheurden ons allemaal, want hoe kaneen Pa nu schillenboer zijn!
Maar goed dat was de eerste keer dat ik in de trein gezeten heb. Dat waren allemaal apparte coupé ‘s, houten banken en een treeplank langs de hele wagon.
Ome Jan is 93, Oom Cornelis is 96, Tante Marie 89, Opoe 82, Tante Jans 96, Tante To 56 jaar geworden. Allemaal betrekkelijk oud.
[NB: De leeftijden kloppen niet helemaal als hij doelt op de kinderen van Opoe: Jan 94, Kees 63, Marie 86, Opoe 84, Jans (Jaantje) ?, To 61.]
[bron: Greet Kolhorn-Blijleven, het verhaal van haar vader Jan (geboren 1913), opgetekend in 1987]